Odbyła się, podobnie jak w muzeach i instytucjach zajmujących się muzealnictwem na terenie całej Europy, w dniu 18 maja 2013 r. Początek miał miejsce o godz. 18.00 w Pracowni Historii Ziemi Górowskiej przy ul. Kościuszki 33. Odwiedzający mieli możliwość obejrzenia trzech wystaw: stałej ekspozycji W chacie chłopskiej przed 100 laty, Ginące zawody i Dorobek NGO. Ta ostatnia powstała w związku z obchodami Tygodnia Aktywności Obywatelskiej i prezentuje osiągnięcia organizacji z terenu Ziemi Górowskiej. Ciekawym elementem Nocy była projekcja fragmentów filmu o Górze jakiej nie znamy, zrealizowanego w 2012 r. przez górowską młodzież. Prezentację filmu i zdjęć przedwojennej Góry przedstawiali Justyna Czudak i Andrzej Bakacz. Natomiast o godz. 20.00 na placu przy NETTO odbyła się inscenizacja o księżnej Małgorzacie, której na pomoc przyszli mieszczanie górowscy. W inscenizacji udział wzięły panie z Grup Odnowy Wsi realizujące projekt „Pozwól mi uczestniczyć, zrozumiem” oraz młodzież z Gimnazjum nr 2 w Górze i członkowie Stowarzyszenia „Młodzi – Młodym”.
Kim była księżna Małgorzata? O jej istnieniu wie niewielu górowian, a zmarła w naszym mieście, jej nagrobek nadal jest w kolegiacie głogowskiej w przedsionku. Tak o niej pisał regionalista Antoni Bok w Encyklopedii Ziemi Głogowskiej zeszyt 53-54. Małgorzata Cylejska była przypuszczalnie córką hrabiego Ulryka II i ostatnią potomkinią rodu rycerskiego, osiadłego od XII w. na ziemiach Krainy (w obecnej Słowenii), który poprzez waleczne czyny i umiejętne koligacje rodzinne zrobił zawrotną karierę i zjednoczył na kilkadziesiąt lat ziemie słoweńskie. W uznaniu tych zasług herbowe trzy gwiazdy hrabiów cylejskich figurują dziś w godle i na fladze niepodległej Słowenii. Była dwukrotnie mężatką. Z pierwszym mężem miała czworo dzieci, a po jego śmierci wyszła ponownie za mąż na Władysława cieszyńskiego. Był to rok 1445. Młoda para różniła się wiekiem. Małgorzata była 10 lat starsza od męża. Z tego związku nie było potomstwa. W 1460 r. zmarł Władysław (w wyniku odniesionych ran w bitwie (bójce) we Wrocławiu. Małgorzata objęła jego ziemie, a była połowa Głogowa tzw. część królewska, którą to w XIV w. otrzymał od króla Czech Wacława dziadek Władysława – Przemko. Częścią drugą władali książęta ścinawsko głogowscy. Małgorzata zamieszkała w tzw. drugim zamku wybudowanym przez księcia żagańskiego Jana I obok Bramy Szpitalnej. Mniej więcej w tym samym czasie władzę w drugiej części Głogowa przejął Jan II Żagański.
I wtedy zaczęło się. Jan zapragnął połączyć obie części księstwa pod swoim panowaniem. Walka o Głogów rozpoczęła się na dobre na wiosnę 1480 r. 20 marca Jan II rozpoczął oblężenie zamku. Księżna, wraz z wiernymi sobie mieszczanami, broniła się przez 6 tygodni, ale gdy zamek zaczął być obrzucany pakietami zawierającymi zdechłe zwierzęta i odchody, zrezygnowana opuściła Głogów. Było to 1 maja 1480 r. Udała się do Góry, która znajdowała w części jej ziem, gdzie na pomoc wylegli górowscy mieszczanie. Potyczka z rycerzami Jana II miała miejsce na polach pod murami miasta. W międzyczasie Jan II spalił zamek w Żuchlowie i w Naratowie. Góry natomiast nie zdobył. Księżna Małgorzata zamieszkała w górowskim zamku, gdzie dożyła swoich dni. Zmarła ze zgryzoty – jak powiadają źródła, 22 lipca tego samego roku. Pozostawiła o sobie informacje, że była osobą pobożną, wspomagającą potrzebujących, dobrodziejką i tą, która sprowadziła do Głogowa zakon bernardynów. Dożyła mimo wszystko pięknego, jak na tamte czasy wieku – 70. lat.
Inscenizacja, którą przedstawiono w trakcie II Górowskiej Nocy Muzealnej miała za zadanie przypomnienie postaci księżnej i mało znanego faktu historycznego z dziejów naszego miasta. Cieszy bardzo duża liczba widzów, którzy mimo dość późnej pory pojawili się na placu przy Netto. Za rok zapraszamy na kolejną Noc Muzealną.
II Górowska Noc Muzealna zrealizowana była w ramach zadania publicznego „Tydzień Aktywności Obywatelskiej” dofinansowanego przez Starostwo Powiatowe w Górze
